Jérémy Appert: „Als reactie hierop en vanuit de noodzaak om weer de vrijheid op te zoeken, probeer ik de wil van deze wezens te doorgronden om ruimtes van bevrijding voor zichzelf te creëren.“
Kort profiel
Jérémy Appert werd in 1990 in Normandië geboren. Hij is een autodidactisch kunstenaar die zich bezighoudt met geluid, beeld en installaties. De serie Ilinx, die hij in Marseille ontwikkelde, werd getoond tijdens de editie van 2024 van Circulation(s), het festival voor jonge Europese fotografie, en won de publieksprijs, mede dankzij de steun van WhiteWall en anderen.
Interview met Jérémy Appert
Kun je ons vertellen hoe je fotograaf bent geworden? En kun je ons ook iets over je foto’s vertellen?
Ik ben begonnen met het ontwikkelen van een artistieke praktijk toen ik na een burn-out als zwerver op straat leefde in Victoria, Canada. Dit heeft mijn relatie met de wereld fundamenteel vernieuwd en me ertoe gebracht aandacht te schenken aan de vervreemdende krachten die op het individu kunnen inwerken, of die nu van politieke, sociale, economische of technologische aard zijn. Als reactie hierop en vanuit de noodzaak om mezelf weer in vrijheid te begeven, probeer ik de wil van deze mensen om ruimtes van bevrijding te creëren vast te leggen.
Foto: Jérémy Appert
Kun je ons iets vertellen over de serie waarmee je de publieksprijs bij Circulation(s) hebt gewonnen? Hoe ben je op het idee voor het thema, de kleurkeuze en de compositie gekomen?
Het is een serie die op dromerige wijze een plek van confrontatie laat zien, een plek waar je je grenzen en die van de wereld leert kennen, een plek waar je de krachten van de natuur meet. In Marseille, net als elders, wordt de klifduik beoefend als een initiatieritueel, als een zelfgekozen beproeving. De titel Ilinx (ίλινξ) komt uit het Oudgrieks en betekent 'waterwerveling'; in het Grieks is het ook de stam van het woord 'duizelig' (ílingos).
Het fotograferen gebeurt heel instinctief, want ik ben ondergedompeld in het kolken van de elementen, de ene hand klampt zich vast aan de rotsen of probeert te zwemmen, terwijl de andere razendsnel de sluiter indrukt, terwijl ik verblind word door de zon die me recht in het gezicht schijnt. Om de sensatiekracht van de beelden te behouden, weiger ik echter door de zoeker te fotograferen en ga ik liever weer over in de chaos. Door deze veelheid aan beelden open ik een afgrond, waarin ik tijdens de bewerkingsfase grijp en probeer orde te vinden.
Foto: Jérémy Appert
Wat inspireert je in het algemeen?
Ik ben een verzamelaar en laat me meeslepen door alle vormen van expressie, of het nu woorden, vormen of individuen zijn. Zo ontstaat in de loop van de tijd een braakliggend palimpsest. En dan, op een dag, ontstaat er uit een volume, een gebaar, een materiaal, maar meestal uit een zin of een mislukking, een hybridisatie die een weg opent die het ontdekken waard is.
Voor Ilinx vond ik een richting of een bevestiging in het contemplatieve verzet van de figuren van Friedrich, de monstergolf van Courbet, Guo Xi’s ervaring van de onmetelijkheid aan het werk, het gezang van de zee en de doffe klap van de lichamen die op het oppervlak terechtkomen, de geschriften van Homer & Quignard, de traagheid van de mediterrane zon, Werner Herzogs streven naar versmelting, Schuberts lichtheid en mijn fascinatie voor de leegte.
Foto: Jérémy Appert
Welke papiersoorten en materialen wil je voor deze serie bestellen of welke wil je 'testen'?
Ik wil graag van deze aanbieding van WhiteWall gebruikmaken om de witte popart-lijsten te ontdekken, die de afdruk een zwevend effect geven en tegelijkertijd door hun transparante randen de etherische dimensie kunnen benadrukken. Daarnaast zou ik graag de fine art-pigmentafdruk onder acrylglas willen testen. Ik ben me ervan bewust dat de dikte van het materiaal de lichtheid van het beeld kan neutraliseren, maar ik ben benieuwd hoe de kleurdiepte hierdoor kan worden vergroot en welke invloed de reflecties hebben op de melkachtige esthetiek van de serie.
Foto: Jérémy Appert
