Interview met Marta Fabris

In ons interview vertelt Marta over haar creatieve ontwikkeling, haar fascinatie voor reflecties en dubbele belichtingen, en over de invloed die wiskunde en architectuur op haar werk hebben.

Je bent geboren in Padua, Italië, en woont daar nog steeds, en je werkt als wiskundelerares. Hoe is fotografie zo’n belangrijk onderdeel van je leven geworden?

Fotografie kwam in 2021 vrijwel toevallig in mijn leven. In het begin was het een soort spel, maar gaandeweg werd het een essentieel onderdeel van mijn leven. Wanneer ik op “fotografische jacht” ga, vergeet ik alles om me heen en laat ik mij volledig opnemen door de omgeving. Ik voel me één met ruimtes en licht en kan mijn creativiteit uiten. Dan ben ik echt mezelf – zonder druk of beperkingen.

Welke invloed heeft je werk als wiskundelerares op je fotografie?

Vormen, lijnen en geometrie helpen me om ruimte en licht te begrijpen. Ik houd van sobere, minimalistische ruimtes met een soms zeer rationele benadering. In mijn beelden probeer ik de elementen volgens een geometrische esthetiek te plaatsen.

Je beschrijft de stad vaak als een podium. Wat zoek je in de stedelijke ruimte en wat maakt een alledaags moment betekenisvol?

Wanneer ik fotografeer, probeer ik mijn geest zo vrij mogelijk te houden van vooropgezette ideeën. Ik wil vastleggen wat de omgeving mij biedt, zonder vooraf een vast plan.

Wanneer ik een interessante scène tegenkom, wacht ik op het juiste moment. Ik werk sterk met licht: schaduwen, reflecties of bij weinig licht dubbele belichting. Een moment wordt betekenisvol wanneer het mij iets laat overbrengen.

Foto: Marta Fabris | Intens licht, spiegelingen en reflecties komen achter hoogwaardig acrylglas volledig tot hun recht. De ArtBox van eikenhout geeft de diepte van het motief een indrukwekkende aanwezigheid in de ruimte.

Wat maakt een scène de moeite waard om vast te leggen?

Ze moet mij raken. Ze moet een levensmoment tonen dat het waard is om te delen, of een reflectie of kleurencombinatie die mij inspireert. Het is een direct, intuïtief moment dat aansluit bij mijn emoties.

Welke rol speelt architectuur in je beelden?

Architectuur is een eindeloze bron van inspiratie. Soms verheft ze de mens, soms biedt ze de ruimte om zich volledig te uiten. Maar altijd staat de mens centraal – in zijn grootsheid én zijn kwetsbaarheid.

Reflecties en dubbele belichtingen komen vaak terug in je werk. Wat trekt je daarin aan?

Het is een visuele taal waarmee je meerdere verhalen in één beeld kunt vertellen. Dubbele belichtingen zijn voor mij bijzonder krachtig en intens, soms uniek door hun rijkdom aan details. Ze creëren lagen waarin tijd zelf zichtbaar wordt.

Foto: Marta Fabris | Het fijn gestructureerde oppervlak van de Hahnemühle FineArt Pearl geeft de verschillende lagen van het motief extra diepte en expressie. De passe-partoutlijst Hamburg in zwart richt de blik in een tijdloze galerie-esthetiek.

Hoe is je visuele taal in de loop der tijd veranderd?

Die evolueert bijna elke maand. Hoewel ik een herkenbare stijl heb, blijf ik zoeken naar details die het beeld en het verhaal versterken. Fotografie biedt eindeloze mogelijkheden – je blijft altijd leren.

Wat verandert er voor jou wanneer je beelden worden geprint in plaats van op een scherm bekeken?

Het is altijd zeer emotioneel om je werk geprint te zien. Het voelt alsof het moment nog verder wordt vastgezet in de tijd.

Hoe belangrijk zijn materiaal, oppervlak en formaat voor je werk?

Ik vertrouw vaak op de keuzes van curatoren met wie ik heb samengewerkt. De kwaliteit van een print kan de interpretatie van een beeld sterk beïnvloeden.

Foto: Marta Fabris | De warme uitstraling van de passe-partoutlijst Hamburg in notenhout en het karakteristieke karakter van het Hahnemühle William Turner Fine Art-papier vullen het motief op harmonieuze wijze aan. Door de aquarelstructuur ontstaat een natuurlijk, bijna schilderachtig beeld.

Wat zou je andere fotografen aanraden die een persoonlijkere manier willen ontwikkelen om naar de stad te kijken?

Kijk veel naar het werk van anderen, bezoek tentoonstellingen en fotografeer intensief rond één thema. Neem in het begin altijd je camera mee en experimenteer. Fouten en “nutteloze” beelden zijn heel waardevol. Je groeit door uit te proberen en te ontdekken wat bij je past.

Wat moeten we nog over jou weten?

Ik vertel veel over mezelf via mijn foto’s. Het is mijn manier om de wereld te zien: een voortdurende nieuwsgierigheid en enthousiasme. Fotografie helpt me de realiteit anders te bekijken en details te zien die anders verborgen blijven. Het laat me voelen als een wereldburger.